Angielskie czasowniki mają trzy formy:
– bezokolicznik (infinitive)
– forma przeszła (Past Simple)
– imiesłów bierny (Past Participle)
Dobrze jest znać angielskie nazwy umieszczone w nawiasach. Mimo, że to dodatkowa nauka, ułatwi ona korzystanie z podręczników.
Bezokolicznik (infinitive)
Angielski bezokolicznik, to każdy czasownik, który znajdziemy w słowniku, poprzedzony słówkiem „to”
Przykłady:
- to drink – pić
- to eat – jeść
- to sing – śpiewać
- to dance – tańczyć
Istnieje również bezokolicznik bez „to„, który występuje m.in. po czasownikach modalnych (np. can, must, should)
Forma przeszła (Past Simple)
Forma przeszła używana jest tylko w czasie Past Simple, w dodatku tylko w zdaniach twierdzących.
Jej znajomość jest jednak konieczna.
Angielskie czasowniki dzielą się na regularne i nieregularne.
Czasowniki regularne tworzą formę przeszłą poprzez dodanie końcówki -ed.
Czasowników nieregularnych trzeba się nauczyć.
Przykłady formy przeszłej (Past Simple) czasowników regularnych:
- watch – watched
- cook – cooked
- play – played
Przykłady formy przeszłej (Past Simple) czasowników nieregularnych:
- eat – ate
- sing – sang
- think – thought
Tabelę z angielskimi czasownikami nieregularnymi znajdziesz na końcu każdego podręcznika.
Najważniejsze z nich zamieściłam też w moim wpisie Czasowniki nieregularne.
Znajdziesz tam dodatkowe ćwiczenia dotyczące tych czasowników.
Imiesłów bierny (Past Participle)
Jest to forma czasownika, która w języku angielskim występuje w czasach Perfect (np. Present Perfect) oraz w stronie biernej.
Czasowniki regularne tworzą tę formę poprzez dodanie końcówki -ed.
Czasowników nieregularnych trzeba się nauczyć.
Przykłady imiesłowu biernego (Past Participle) czasowników regularnych:
- dance – danced
- work – worked
- open – opened
Przykłady imiesłowu biernego (Past Participle) czasowników nieregularnych:
- go – gone
- eat – eaten
- write – written
W moim wpisie o czasownikach nieregularnych, który poleciłam wyżej, znajdziesz również informacje i ćwiczenia dotyczące tej formy.
Zasady dodawania końcówki -ed do czasowników regularnych
1.Do większości czasowników regularnych dodajemy po prostu końcówkę -ed.
Przykłady:
- work – worked
- cook – cooked
- walk – walked
- watch – watched
2. Jeżeli czasownik kończy się na -e, dodajemy tylko -d.
Przykłady:
- love – loved
- dance – danced
- hope – hoped
3. Jeśli czasownik kończy się na -y po spółgłosce, zamieniamy -y na -i, a następnie dodajemy -ed.
- study – studied
- try – tried
- tidy – tidied
Jeśli przed -y stoi samogłoska, pozostawiamy -y i dodajemy tylko -ed:
- enjoy – enjoyed
- play – played
- stay – stayed
4. Jeżeli czasownik składa się z jednej sylaby, w której przedostania jest samogłoska, a reszta to spółgłoski, podwajamy ostatnia literę. Wyjątek- gdy słowo kończy się na -w lub -x
- stop – stopped
- plan – planned
ale - fix – fixed – czasownik kończy się na -x, więc nie podwajamy tej spółgłoski
***Zasada podwajania ostatniej spółgłoski dotyczy też czasowników dwusylabowych, w których akcent pada na drugą sylabę. Ta druga sylaba musi spełniać warunek, że przedostatnia jest samogłoska, a pozostałe to spółgłoski.
Przykład:
- prefer – preferred
- occur – occured
ale - visit – visited – nie podwajamy, bo akcent pada na pierwsza sylabę.
UWAGA
W podręcznikach szkolnych bardzo często pojawia się czasownik travel. Akcent pada w nim na pierwszą sylabę, ale w brytyjskim angielskim, czyli tym którego uczy się w szkołach, podwajamy 'l’
travel – travelled